چهره بر خاک

در میانه راه زندگی، به حقایقی دست یافت که خیلی ها شاید اصلا بدان نرسند. حقایقی که راز بودن و رفتن را آشکار می کرد. چشمانش را به آسمان دوخت و به تمامی خاکیان پشت کرد. دلش دیگر از این دنیا رخت بسته بود، چهره اش را بر خاک می دید که در یک تنهایی دهشت آور گذشته خویش را مرور می کرد و انتظار دیدن دنیایی جدید از جنس بودن ابدی را می کشید. با اینکه همه چیز داشت ، همه را واگذار کرد به خاکیان ساده اندیش و خواهان دنیا